88 سال عجیبی بود
امیدوار شدیم لبریز شور
غصه خوردیم لبریز درد
ساکت شدیم لبریز خشم
اشک ریختیم لبریز یاد
وحالابیا نفس بکشیم
از اکسیژن سالی که لبریز امید بود....
"می شود هنوز
مثل یک پرنده در فضای بی بهار هم
همچنان پری به وسعت تمام آسمان گشود
می شود هنوز مثل یک درخت
در تمام فصل سرد زخم باد ، ایستاد ،
سر به بام آفتاب سود
می شود هنوز
مثل آذرخش ، در تمام طول شب
با زبان آتش و زبانه
صبح را سرود
می شود هنوز
بود ،
مثل رود
گرچه خسته کبود ...."
عکس برگزیده سال
اعتماد بعد تعطیلی
27-12-88
امیدوار شدیم لبریز شور
غصه خوردیم لبریز درد
ساکت شدیم لبریز خشم
اشک ریختیم لبریز یاد
وحالابیا نفس بکشیم
از اکسیژن سالی که لبریز امید بود....
"می شود هنوز
مثل یک پرنده در فضای بی بهار هم
همچنان پری به وسعت تمام آسمان گشود
می شود هنوز مثل یک درخت
در تمام فصل سرد زخم باد ، ایستاد ،
سر به بام آفتاب سود
می شود هنوز
مثل آذرخش ، در تمام طول شب
با زبان آتش و زبانه
صبح را سرود
می شود هنوز
بود ،
مثل رود
گرچه خسته کبود ...."
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر